HomeColumnVan Amstelveen naar Frans gehucht: Rust

Van Amstelveen naar Frans gehucht: Rust

We zijn dus verhuisd. Niet naar een andere straat, naar een andere wijk, naar een ander dorp of andere stad. Nee, we zijn verhuisd naar Frankrijk. Weg uit Amstelveen. Weg uit mijn geboortestad. Met kleine tussenpozen, waarin ik woonde in Amsterdam, is Amstelveen de stad waar ik sinds 1970 gewoond heb. Waar ik opgroeide, speelde, naar school ging, kattenkwaad uithaalde, waar ik hockeyde, met meisjes flirtte en met jongens biertjes dronk, en waaruit ik dus nu vertrokken ben. Samen met vrouw, nieuwe hond en oude kat richting een oude Franse boerderij met twee schuren. 

Voor de kenners: we wonen nu in de Dordogne, om precies te zijn in Vincent. Dat is een gehucht naast de plaats Neuvic, niet groter dan twee voetbalvelden. We zijn bewoners nr. 8 en 9, om even een indruk te geven van de grootte van het dorp. We hebben geen huisnummers hier, de straat heet Vincent, dus het dorp ook. De postbode kent iedereen en iedereen kent de postbode. We kwamen hier al een aantal jaar bij vrienden over de vloer, het huis dat zij bezitten is nu, tijdelijk, onze woning totdat de verbouwing van ons huis klaar is. Dat duurt nog even. 

Er wonen dus 7 andere, vaste bewoners. Een vrouw, Myriam, woont alleen in het grootste huis van het dorp, dan Guy en Huguette, de koning en de koningin van Vincent, hun zoon Jean-Luc met zijn vrouw Pascale en de Engelse dominee Richard en zijn vrouw Margareth. Die laatste twee zijn hierheen verhuisd omdat de kerk geen pensioen uitkeert. Halleluja. Naast hen woont nog een Engels stel, maar die komen alleen in voor- en najaar. 

Het weggetje

We wonen dus allemaal aan dezelfde straat: het weggetje, elkaar passeren is hier lastig. Mijn vrouw en ik zijn straks de bewoners van het laatste huis aan de linkerkant van dat weggetje, onze vrienden hebben het laatste huis aan de rechterkant. We zijn dus buren, maar dat begrip is hier toch heel anders dan op een flatje in Amstelveen. 

Het weggetje is de levensader van ons dorp. Gezien vanaf de D44 slingert het weggetje zich over glooiende koolzaadvelden rustig naar beneden, richting een riviertje, de Vern, die stroomafwaarts aansluit op de Isle. Neuvic ligt aan de Isle, en nu weet je het, het is dus Neuvic sur l’Isle. Bij de Vern draait beneden aan de weg een watermolen rond, een prachtig pand in het bezit van een familie uit Parijs die elke zomer een paar weken naar Vincent afzakken om daar hun zomervakantie te vieren.

Je kunt, als je het weggetje dat nu echt een pad is geworden doorloopt, achter de watermolen langslopen, door een beekje heen en dan het pad vervolgen richting de heuvels en de weg richting Grignols. Daar worden de lekkerste croissants van Frankrijk gebakken, op een door hout gestookte oven. 

Afijn, ik dwaal af. Wellicht vragen sommigen van jullie zich af: ‘Maar waarom?’ Waarom verhuis je naar zo’n gehucht, met niets dan land om je heen, geen winkelcentrum, geen sneltram richting grote stad, geen kroeg, geen sportvelden, en allerbelangrijkst: geen familie en vrienden om je heen? 

Gras van dominee onderhouden

Dat laatste is het aller-, allermoeilijkste. Je kinderen zien huilen bij het afscheid, je ouders, je zus, je beste vrienden, het was zeker niet makkelijk.

Maar de rust in je kop, de stilte, geen gezoem van een snelweg maar van bijen, de blijdschap van de mensen hier in het dorp, het tevreden zijn met hele kleine dingen (ik ben sinds mijn komst het gras aan het onderhouden, ook voor de dominee, en het is zó ongelooflijk bevredigend!), de wandelingen met de hond, zien hoe blij hij is met de ruimte, en het gevoel hebben van ‘dat hebben we samen gedaan, gewoon met onze blote handen’, dát gevoel is zo veel waard!

Elke dag is tot nu toe een feestje, we maaien en we harken en we planten en we schuren en we schilderen en we sjouwen en we doen, we doen van alles en het geeft rust, zoveel rust, dat we er moe van worden. 

Hugo Baudert
Hugo Baudert
Hugo is een Amstelvener maar woont sinds kort in Frankrik. Samen met zijn vrouw Esther bouwen ze aan een nieuwe toekomst in het gehucht Vincent. Via AAN! laat Hugo zo en dan wat horen over zijn nieuwe wereld. Volg Hugo en Esther voor filmpjes en foto’s op instagram: veganlafrance

AANRADERS