HomeAmstelvenersVan Amstelveen naar Frans gehucht: Mis

Van Amstelveen naar Frans gehucht: Mis

Er is sinds mijn vorig schrijven weinig tot niks gebeurd in Vincent. Ja ok, we planten wat bomen, we onderhouden het land, en het zwembad is inmiddels geopend, maar verder? Guy, de buurman van 90, steekt nog steeds zijn arm omhoog als hij langsloopt, of we hem nou zien of niet, Huguette informeert elke dag naar de moestuin en naar wat ik ‘vandaag nou allemaal weer ga doen’ (meestal snoei ik de klimop, maai ik het gras of zaag ik wat oude takken uit bomen), maar de rust heerst hier nog steeds. 

Feessie

In Nederland was dat wel wat anders, zo zagen wij op het interweb. Koningsdag. Amsterdam stroomde vol met mensen die twee uur in de trein gingen zitten om er vervolgens 8 uur lang over te doen om een rondje Rokin/Kalverstraat/Leidsestraat/Marnixstraat te lopen en daarna weer terug naar Centraal om vervolgens twee uur terug te treinen, maar ook in ons aller Amstelveen was het druk. Logisch, na twee jaar waren we, jullie, wel weer toe aan een feessie. Het zag er van een afstandje best gezellig uit. 

Vriendjes en vriendinnetjes van mij verzamelen zich op deze dag op een vooraf niet bepaalde tijd (we zien elkaar daar wel) bij café Thijs. Het is er druk, het is er gezellig en George en zijn kompanen zorgen voor wat extra sfeer in de vorm van live muziek en het bestieren van meerdere tappunten. Belangrijk. Het bier vloeit rijkelijk, het publiek is er gemoedelijk. Niemand doet moeilijk als er iemand door de menigte heen moet met een fiets aan de hand, er schuifelen pubers langs met stiekem verkregen biertjes, maar het is er vooral een komen en gaan van Amstelveners, on- of bekend. 

Biertjes van George

Ik keek dat allemaal zo eens aan van een afstandje van ruim 1.000 km, en ik geef toe: ik mis dat. Want terwijl jullie met elkaar biertjes dronken en elkaar slappe verhalen vertelden, zat ik op mijn tractortje en maaide ik het gras van de buren. Daarna snoeide ik wat bomen en reed ik naar Mussidan voor wat boodschappen. En de hele dag vroeg ik me af: hoe hebben ze het daar? En waarom zit ik hier? Koningsdag is toch altijd een soort van ijkpunt: het begin van de lente, de vrolijkheid, het ontmoeten van bekenden, de biertjes van George. 

Dus als je me vraagt, mis je ons, mis je Amstelveen? Dan zeg ik ja

Maar als ik dan op het tractortje zit, over mijn land uitkijk en zie wat we hier allemaal hebben, dan denk ik: Koningsdag? Het is hier elke dag feest! Weinig tappunten, dat wel. Daar moet ik wat aan doen. George!!!

Hugo Baudert
Hugo Baudert
Hugo is een Amstelvener maar woont sinds kort in Frankrik. Samen met zijn vrouw Esther bouwen ze aan een nieuwe toekomst in het gehucht Vincent. Via AAN! laat Hugo zo en dan wat horen over zijn nieuwe wereld. Volg Hugo en Esther voor filmpjes en foto’s op instagram: veganlafrance

AANRADERS