HomeAmstelveners“Als ik door een andere Nederlandse stad loop, weet ik het zeker:...

“Als ik door een andere Nederlandse stad loop, weet ik het zeker: Amstelveen is mijn thuis”

AMSTELVEEN – Door VluchtelingenWerk Amstelveen & Aalsmeer worden nu ongeveer 570 nieuwe inwoners begeleid die een woning toegewezen hebben gekregen vanuit de gemeente. 

Deze volwassenen zijn vooral statushouders met een asielachtergrond, die in de volksmond vluchtelingen worden genoemd. Een lang proces van drie jaar met uiteindelijke doel: volledige inburgering. Maar hoe gaat dit proces echter in de praktijk in zijn werk?

Even voorstellen…

De redactie van AAN! ging langs bij twee statushouders die Amstelveen inmiddels als hun trotse thuis zien. Zo werden wij hartelijk ontvangen bij Khaled al Nader. Hij is opgegroeid in een Syrisch kamp in Damascus, maar heeft zich als Palestijn nooit welkom gevoeld in zijn geboorteland. “Wanneer ik simpele dingen ging doen, zoals bij de bakker brood halen, zeiden ze dat ik terug moest naar mijn eigen land. Maar welk land? Ik ben in Syrië geboren en van Palestina is nu niks meer over.” 

Uiteindelijk is Khaled twee jaar geleden vanuit Syrië gevlucht en heeft hij in meerdere AZC’s in Nederland gewoond. 

Ook Farideh Sadri is terechtgekomen in Amstelveen. Farideh ontvluchtte haar thuissituatie vier jaar geleden omdat het te gevaarlijk werd. Farideh komt uit Ahwaz, Iran, en was daar werkzaam als accountant. “Mijn man woonde al twee jaar in Amstelveen toen ik hier in Nederland aankwam. Op het moment dat ik hier opgevangen werd in 2017, werd mij verteld dat ik eerst nog een paar maanden in het AZC moest gaan wonen voordat ik weer samen met mijn man kon gaan wonen. Ik heb toen zo hard gehuild. Mijn man had een tweepersoonsappartement. Ik kon echter niet langer weg zijn van mijn man, dus ben toch bij hem ingetrokken met de kinderen. Krap, maar wel weer bij elkaar.”

Tekst gaat door onder de foto.

Farideh Sadri

“Die dag vergeet ik nooit meer”

Khaled had zich in het AZC inmiddels vrijwillig aangemeld als tolk bij het COA. “Omdat ik elke dag van acht tot vier in het asielcentrum aan het werk was, wisten de mensen bij COA wat mijn droom was: een huis in Amstelveen. Ik had veel onderzoek gedaan naar de steden in Nederland. Amstelveen en Leiden waren voor mijn favoriete opties. “Niet te druk, maar ook niet te rustig, dichtbij mooie natuur en ook in de buurt van goede onderwijsinstellingen, waar mijn dochters later naartoe kunnen.” Een jaar geleden stond er ‘s morgens vroeg iemand van COA voor Khaled’s deur in het AZC. Ze vertelde dat ze een woning voor hem en zijn gezin hadden gevonden in Amstelveen. “Die dag vergeet ik nooit meer. Ik kon mijn geluk niet op.”

“Iedereen in Amstelveen is gewoon erg beleefd”

Farideh Sadri

Faridehs beginperiode in Amstelveen verliep minder soepel op het gebied van huisvesting. “Met zijn vijven in een tweepersoonsappartement had zijn uitdagingen, zeker met drie kinderen.” In april kreeg Farideh een huis toegewezen waar genoeg ruimte is voor vijf mensen. “Ik ben onwijs blij met het huis. Er moet nog wel veel gebeuren, zeker in de voor- en achtertuin. Toch voelt het eindelijk als een echt thuis.” Dat thuisgevoel in onze gemeente was echter niet moeilijk, geeft Farideh aan. “Mijn man kende al aardig wat mensen in Amstelveen, wat enorm heeft geholpen. Hij wist waar we moesten zijn als er iets was.”

Divers Amstelveen

Daarnaast helpt het enorm dat Amstelveen zo divers is. Farideh is van mening dat het enorm helpt dat er veel inwoners zijn met verschillende achtergronden. Er zijn bijvoorbeeld ook veel mensen die Arabisch spreken. “Nieuwe mensen leren kennen is hierdoor nooit echt een probleem geweest voor mij. Iedereen in Amstelveen is gewoon erg beleefd. Als ik ga wandelen en er loopt iemand vanuit de andere kant mij tegemoet, zeggen mensen altijd goedendag tegen je”, geeft Farideh als voorbeeld.

Ook Khaled beaamt dit. “Ik vind dit enorm fijn hoe hier iedereen zo aardig tegen elkaar is, ondanks de verschillende achtergronden.” Khaled vertelt trots en enthousiast over zijn flat, vol met mensen van verschillende herkomsten. “Als er ooit iets is of er is een pakketje voor mij, maar er is niemand thuis, zullen de buren dit altijd voor mij aannemen. Deze tolerantie en behulpzaamheid vind ik fantastisch hier in Amstelveen.” 

Met z’n allen huiswerk maken

Een veilig huis, een fijne buurt en prettige mensen in Amstelveen. Toch is het hard werken voor de twee statushouders. “De taalcursussen zijn echt pittig”, volgens Khaled. “Ik ga nu drie keer per week vier uur naar de Nederlandse les.” Khaled kan al kleine zinnen spreken, maar het gaat moeizaam. “De Nederlandse taal leren is het minste wat ik kan doen, vind ik. Er is zoveel goeds voor mij gedaan hier in Nederland. Ik vind dat ik het verplicht ben om nu zo goed en snel mogelijk de taal te spreken. Op deze manier kan ik ook meedoen in de maatschappij. Ik vind het belangrijk dat ik samen met de Nederlanders, kan helpen om Nederland een nog mooier land te maken.” Khaled heeft met zijn gezin elke dag een halfuur waar ze met zijn allen alleen maar Nederlands spreken. “Ik probeer zo veel mogelijk te oefenen. Als mijn dochters nu thuiskomen van school, zitten we met zijn allen huiswerk te maken.” 

“De Nederlandse taal leren is het minste wat ik kan doen”

Khaled el Nader

Farideh is al wat verder in haar inburgeringsproces. Na een paar keer flink te zijn gevallen en veel oefenen, gaat ze nu bijvoorbeeld overal op de fiets naartoe. Ook heeft ze in januari haar laatste staatsexamen: niveau B2, een programma voor mensen die willen werken of studeren aan de universiteit of hbo. Luisteren en spreken gaat al vloeiend. “Schrijven en lezen is echt heel moeilijk. Ik ben al vijf keer gezakt, maar hoop dat ik het in januari toch haal. Als ik deze laatste toets haal, dan heb ik sowieso nog één doel: weer studeren en later kunnen werken in mijn oorspronkelijke werkveld, de accountancy. Tot die tijd werkt ze nu twee keer per week als vrijwilliger bij VluchtelingenWerk als baliemedewerker en tolk.

Nederland is vol?

Wanneer we Khaled vragen wat hij vindt van de mensen die bij AZC’s protesteren en roepen dat Nederland vol zit, reageert hij snel: “Ik heb deze mensen wel op de televisie gezien, maar ik heb ze nog nooit in het echt gezien. Ik weet niet wie deze mensen zijn of waar ze vandaan komen, maar niet uit Amstelveen tenminste. Ik zou echter wel graag met deze mensen in gesprek willen, want alles wat ze doen is alle asielzoekers generaliseren.” Khaled gaat verder, “Niet iedereen die naar Nederland komt is slecht. Ik zou graag met ze willen praten en mijn verhaal vertellen. Veel familieleden van mij zijn vermoord en degene die nog leven, zitten verspreid over heel Europa. Van ‘één familie’ is weinig over, maar ik wil nu eigenlijk vooral vooruit kijken en een mooie toekomst creëren voor mij en mijn gezin en ik ben blij dat hier in Amstelveen is. Als ik door een andere Nederlandse stad loop, weet ik het zeker: Amstelveen is mijn thuis.”

Eveliene Quaijtaal
Eveliene Quaijtaal
Eveliene is 20 jaar en komt oorspronkelijk uit Breda. Sinds 2020 woont ze echter in de regio Groot Amsterdam en volgt de studie Media & Journalistiek aan de Vrije Universiteit.

AANRADERS